MESELE

• Doğru kabul ettiklerimizi.
• Normal sandıklarımızı.
• Değişmez zannettiklerimizi.
• Tarihin bize bıraktıklarını.
• Toplumun bizden beklediklerini.
• Bize biçilen rolleri.
• Ve bütün bunlara karşı kurduğumuz kendi doğrularımızı.

Çünkü sorgulanmayan her şey, zamanla kendisini gerçek sanmaya başlar.

Felsefe bize çok eski bir şey öğretti: Soru, cevaptan uzun yaşar. Bilginin, adaletin, özgürlüğün, güzelliğin ve insan olmanın ne demek olduğu hâlâ kapanmış meseleler değil. Biz bu soruları kitapların arasından alıp bugünün içine taşımak istiyoruz.

Gündemin peşinden koşmayacağız; gündemin altında yatan soruyu arayacağız. Bir haberin, bir yasanın, bir tartışmanın ardında hangi düşüncenin durduğunu, o düşüncenin nasıl kurulduğunu ve başka türlü kurulup kurulamayacağını soracağız. Edebiyatı, sanatı ve kültürü süs olsun diye değil, dünyaya başka bir yerden bakmanın yolları oldukları için konuşacağız.

• Bir düşünceyi yalnızca bize ait olduğu için korumayacağız.
• Bir geleneği yalnızca eski olduğu için savunmayacağız.
• Bir fikri yalnızca çoğunluk benimsiyor diye doğru kabul etmeyeceğiz.
• Ve başkalarını sorgulamak kolay olduğu için kendimizi bu sorgunun dışında bırakmayacağız.

Çünkü en zor soru, insanın kendisine yönelttiği sorudur.

Duvarın içinde kalan kendini güvende hisseder ama dünyayı göremez. Her gerçek soru, o duvarda küçük bir çatlak açar. Mesele, o çatlaktan bakmaya cesaret edenlerin yeri.

Mesele, herkesin aynı şeyi düşündüğü bir yer olmayacak.

Burada yazan kişi, düşüncesinin karşılığında gelecek itirazı göze alacak. Eleştiriden korkmayacak. Kendi fikrinin de parçalanabileceğini kabul edecek.

Çünkü düşünce, dokunulmaz olduğu yerde körelir.

Bir şeyi mesele hâline getirmek; ona bakmak, köklerini kurcalamak, çelişkilerini görmek ve gerekirse fikrini değiştirmeyi göze almaktır.

Ve bu masanın kalabalık olmasını istiyoruz. Okuyan, yazan, itiraz eden herkes için burada bir sandalye var.

• Neden olduğunu sorar.
• Nasıl olduğunu sorar.
• Kime göre doğru olduğunu sorar.
• Kimin sesinin duyulmadığını sorar.
• Ve en sonunda şunu sorar: Başka türlü olabilir mi?

Burada cevaplardan önce sorular var.

Çünkü dünyayı olduğu gibi kabul etmek kolaydır.

Biz kolay olanın peşinde değiliz.